Hoe een voormalige melkveehoudster uit Nieuw-Zeeland haar eigen ervaringen met kreupelheid omzette in een passie voor AI-gestuurde veemonitoring.
In een recente aflevering van GEA’s Dairy Farming Insights-podcast deelde Gillian Fullerton-Smith, commercieel directeur bij CattleEye, haar unieke visie op een van de duurste en hardnekkigste uitdagingen in de zuivelindustrie: het opsporen van kreupelheid. Met meer dan twintig jaar praktijkervaring in de veehouderij in Nieuw-Zeeland en uitgebreide ervaring op de wereldwijde zuivelmarkten brengt Gillian een zeldzame combinatie van praktische kennis en geavanceerde AI-expertise mee om een probleem aan te pakken dat wereldwijd tot wel 30% van alle melkveestapels treft.
“There were times in our herd when we would have had around 25-30% lame cows in the entire herd,” says Gillian, reflecting on her two decades of dairy farming in New Zealand. “It’s only now that I’m working with CattleEye and we’re working with industry specialists that, in fact, this is often the norm.”
Dat cijfer – 30% van alle melkkoeien kampt met een of andere vorm van kreupelheid – is veel meer dan alleen een kwestie van dierenwelzijn. Het is een stille winstkiller die veehouders tussen de $70 en $550 per geval kan kosten, met verwoestende gevolgen voor zowel individuele bedrijven als de sector als geheel.
De verborgen crisis die voor het grijpen ligt
Als commercieel directeur bij CattleEye brengt Gillian vandaag de dag haar unieke visie, gevormd door jarenlange praktijkervaring in de landbouw in Nieuw-Zeeland, Ierland, het Verenigd Koninkrijk en Zuid-Amerika, in op het gebied van precisielandbouw en het welzijn van veestapels.
“What can happen with lameness is that you can spot a lame cow, she’s hobbling along on three legs. I can, anybody can,” she says. “But what about those early stages? Those early, early stages where she’s just on the cusp and her lameness is increasing, but it’s not that visible unless perhaps you’re a vet or someone really, really in tune with this”
Deze uitdaging bij het opsporen vormt de kern van de reden waarom kreupelheid zo’n wijdverbreid probleem is geworden. In tegenstelling tot mastitis, die veehouders relatief eenvoudig kunnen behandelen met antibiotica in buisjes, blijft kreupelheid vaak onopgemerkt totdat het chronisch wordt. En tegen die tijd wordt herstel exponentieel moeilijker en duurder.
De economische realiteit is grimmig. Wanneer Gillian met veehouders over de kosten van kreupelheid spreekt, denken zij doorgaans aan directe behandelingskosten zoals antibiotica, dierenartsbezoeken, verband en blokken. Maar in werkelijkheid zijn er vier verwoestende kostencategorieën die zich in de loop van de tijd opstapelen.
“The first one’s very obvious, in that a lame cow’s production is going to drop. You get that she’s uncomfortable, she’s in pain, it’s going to drop,” she says. “The second one is her fertility is going to drop. Lame cows are not going to cycle, so she can miss that cycle. And if that lameness is not dealt with, she might miss the next one, and so on and so on.”
De derde kostenpost is de behandeling zelf, die volgens Gillian vaak het kleinste deel uitmaakt. De vierde, en mogelijk meest ingrijpende, is het ruimen van dieren.
“You can get a fantastic cow, fabulous genetics, super high production. And this cow can end up being culled because nobody picked her lameness on time”
Van persoonlijke frustratie tot innovatie in de sector
Gillians ontwikkeling van worstelende melkveehoudster tot voorvechtster van AI-technologie begon met haar eigen operationele uitdagingen in Nieuw-Zeeland. Omdat ze een op weidegang gebaseerd systeem hanteerde, legden haar koeien dagelijks aanzienlijke afstanden af, waarbij ze over paden liepen die op het eerste gezicht veilig leken, maar verborgen gevaren in zich droegen.
Deze frustratie over het tijdstip van opsporing bleek algemeen te zijn toen ze de overstap maakte naar de melkveetechnologie. Of ze nu bedrijven bezocht in de Verenigde Staten, Spanje, Zuid-Afrika, Australië of Duitsland, overal deed zich hetzelfde patroon voor: boeren met de beste bedoelingen beschikken vaak niet over de middelen en expertise om kreupelheid op te sporen voordat deze chronisch wordt.
“One of the key things is they often don’t have the labour to be able to pick these cases,” she says. “And another thing that’s happening that we are seeing is that many of the milk processors now – they want to be very, very sure that the animal welfare meets their standards.”
Het voordeel van CattleEye
De doorbraak die Gillians kijk op de behandeling van kreupelheid ingrijpend veranderde, kwam tot stand dankzij het door AI aangestuurde detectiesysteem van CattleEye. De mogelijkheden van deze technologie reiken veel verder dan wat het menselijk oog kan waarnemen; ze brengt mobiliteitsproblemen in kaart met een nauwkeurigheid die bijna onmogelijk leek.
De veranderingen die deze vroegtijdige opsporing op boerderijen teweegbrengt, zijn ingrijpend. Gillian haalt een getuigenis aan van een boer uit Arizona die 4.000 koeien beheert.
“[This farmer] was just chatting about this, and he declared to his vet that he probably had one of the worst lameness problems. He started using CattleEye, and he now says he’s one of the much better performers now.”
Ook de verbeteringen op het gebied van operationele efficiëntie zijn overtuigend. Deze boer had voorheen drie medewerkers in dienst die dagelijks acht uur lang de koeien in de gaten hielden, waarbij ze vaak de verkeerde dieren identificeerden en gevallen over het hoofd zagen die ingrijpen vereisten. „Nu weet hij dat hij elke keer de juiste koeien te pakken heeft, en dat is fantastisch”, zegt ze. „Hij heeft zijn personeelsbehoefte aanzienlijk teruggebracht, omdat dit nu voor hem wordt geselecteerd.”
Universele toepassingen
Hoewel het voorbeeld uit Arizona de impact van CattleEye op grootschalige bedrijven illustreert, benadrukt Gillian dat de technologie voor alle soorten boerderijen, ongeacht hun omvang, van toegevoegde waarde is. “Het gaat niet alleen om bedrijven met 4.000 koeien. Ook de familiebedrijven die we overal zien, bijvoorbeeld bedrijven met 300 koeien of minder, of misschien wel 200 koeien. Ook hier gaat het erom dat ze de juiste koeien kunnen identificeren”, zegt ze.
De eenvoud van de technologie blijkt cruciaal te zijn voor deze brede toepasbaarheid. In tegenstelling tot complexe monitoringsystemen waarvoor draagbare apparaten of uitgebreid onderhoud nodig zijn, maakt CattleEye gebruik van eenvoudige 2D-camera’s die naadloos in de bestaande infrastructuur kunnen worden geïntegreerd.
“Being able to detect the correct cows at the correct time is critical. I mean, it’s wonderful that people can install new parlours and new yards and different backing systems, if they can change those hard turns that the cows have to do – they often can’t do that. Some of those things are beyond their budget, they’re not going to be able to manage that. But being able to detect the correct cows at the correct time is critical.”
Het probleem van verkeerde identificatie
Op veel grote bedrijven proberen goedbedoelende medewerkers kreupele koeien op te sporen, maar beschikken ze niet over de nodige expertise om onderscheid te maken tussen echte mobiliteitsproblemen en normale variaties in het looppatroon.
“What often happens is they look at cows as they’re coming out, and they don’t know if they’re lame or not, because they’re using the human eye again,” she says. “The cows that are actually increasingly getting lame, they don’t see them. And then there’s other cows that maybe they’re older cows, and they have a different gait. That’s just how they walk. These cows are not lame, and what can happen is they’re misidentifying cows.”
Deze verkeerde identificatie leidt tot een reeks problemen, zoals dieren die behandeling nodig hebben maar die niet krijgen, terwijl gezonde koeien onnodige stress ondervinden door het bekappen. „Dus de koeien die bekapt moeten worden, worden niet bekapt. De koeien die niet gekapt hoeven te worden, worden uiteindelijk toch gekapt. En dat is behoorlijk stressvol… ze wordt uit de kudde gehaald en haar hoeven worden gekapt. En dit gebeurt soms terwijl ze het helemaal niet nodig hebben”, zegt Gillian.
Een datagestuurde toekomst
Dankzij de voortdurende monitoring en gegevensverzameling die CattleEye biedt, kunnen veehouderijen verbeteringstrends in de loop van de tijd volgen, waardoor managementbeslissingen worden onderbouwd en vooruitgang kan worden aangetoond aan verwerkers en detailhandelaren die strengere welzijnsnormen eisen.
“The key point I would say for a farm with the limited resources that they have is identify the right cows, trim the right cows, and make sure that cows that don’t need to be trimmed – leave them alone, don’t put them through the stress,” she says. “And when people start putting those management systems in place, it’s very easy for us to monitor this, because we can see all the data coming through, we can see their lameness improving, their production increasing, and along with all those other things like fertility and reproduction.”
Haar ontwikkeling van gefrustreerde boerin tot innovator in de sector illustreert hoe de beste landbouwtechnologie voortkomt uit echte praktische uitdagingen. Door tientallen jaren praktijkervaring te combineren met geavanceerde AI-mogelijkheden pakken Gillian Fullerton-Smith en CattleEye een van de hardnekkigste en duurste problemen in de melkveehouderij aan.
Aangezien kreupelheid de wereldwijde zuivelindustrie jaarlijks miljarden kost en tot wel 30% van alle melkkoeien treft, staat technologie voor vroege opsporing, zoals CattleEye, voor meer dan alleen operationele efficiëntie – het is een weg naar winstgevendere, duurzamere en diervriendelijkere landbouwpraktijken die zowel dieren, boeren als consumenten ten goede komen.
Luister naar de volledige aflevering van GEA Dairy Farming Insights hier.
